Wat hebben wij weer een fantastisch weekend gehad! De Amstel Gold Race is een van de hoogtepunten van het jaar – niet alleen vanwege de toeristische drukte, maar vooral vanwege de gezelligheid! Tijdens dit evenement vult the SJinn zich met mensen die een jaar van te voren boeken, maar ook met wielrenners en andere belangstellenden. Want tijdens het feestje dat wij bouwen hoef je hier niet te logeren: iedereen is meer dan welkom!
Het was prachtig weer en wij vonden het een goed moment om voor de eerste keer ons terras aan de Geul te openen. Zef had eerder deze week een bord geschilderd, en toen dat eenmaal hing werd het toch wel even spannend: komen er mensen op ons terras zitten? Zijn we wel zichtbaar genoeg? En als het een succes is …. kunnen wij de drukte dan wel aan?
Nou, dit weekend in ieder geval wel. Het bleef even stil – begrijpelijk, want de meeste mensen in de straat komen om de sporters voorbij te zien rijden en gaan dan snel naar het volgende punt om de race goed te bekijken.
Maar aan het eind van de dag, wanneer de laatste ronde langskomt, dan was het anders. We hadden nog even snel een krijtbord gekocht en aan de straat gezet, en terwijl ik naar het terras liep stapten de eerste gasten binnen. En dat is zo gebleven – en was best wel even schrikken. Hadden we genoeg te eten? Was er genoeg keus om te drinken?
Zo’n allereerste keer een vol terras was best even wennen, maar alles liep gesmeerd en het terras was beregezellig. Op het moment dat de professionele renners vlak voor onze deur afslaan om de Keutenberg te bedwingen, gingen wij even met onze vrienden het dak op om dat mooie moment te bekijken. Prachtig, wat een indrukwekkende beestmensen komen daar voorbij op hun fiets. Toine en ik doen dat parcours nog niet eens met de auto! 🙂
Dus vanaf nu kan iedereen van ons terras genieten en van het prachtige uitzicht op de Geul en ons mooie dorp. Naast de vloeibare versnaperingen hebben wij broodjes, een Limburgs plankje, verse soep, Limburgs gehaktbrood, en natuurlijk de vlaaien en koekjes van An en Caatje.
Dus zullen wij zeggen: ‘tot ziens op het Geul Terras’?
Frank