Kennen jullie dat? Je wordt – iets te laat – wakker, en het licht is anders in de slaapkamer. Een beetje indirect, met een hele mooie stilte. Ik keek uit het raam en zag de sneeuwvlokjes vallen, eindelijk. Mooi toch die seizoenen?

Maar toen ging de telefoon aan en verschenen de alarmerende nieuwsberichten meteen op het scherm! Paniek in Nederland! Er komt een sneeuwfront aan, een heel, heel, Héél groot sneeuwfront! Van die winter des doods of zo, ik weet het allemaal niet meer. In ieder geval zeggen de onheilsprofeten dat  het land plat komt te liggen. Je moet kranten verkopen, zeg ik dan maar.

Maar eerlijk gezegd kijk ik er al een hele tijd naar uit: een echte Limburgse witte winter. Zodat ik foto’s kan maken voor de website, want wij hebben hele mooie groene lente foto’s met klaprozen – maar geen sneeuw. En onze gasten? Die zijn veilig binnen, wij hebben meer dan genoeg eten in huis en de pelletkachel in de serre staat te snorren. Wij redden het wel!

Dus vanmorgen ging het sneeuwen, en sneeuwen en sneeuwen. Nou ja, een minuutje of twintig. En ik weet hoe het in die Limburgse dalen kan gaan: eerst heel erg, en dan weer niks. Of helemaal niks.

Dus ik liep snel naar buiten en heb een paar plaatjes geschoten. Toen onder de douche, en nog eens gelezen hoe dat nou gaat met die vierwiel aandrijving wanneer het glad is … Klaar om de boodschappen op te nemen die wij nog nodig konden hebben ‘voor het geval dat’.

Laat maar. Toen ik naar buiten keek was al die witte heerlijkheid alweer verdwenen. Zelfs geen glibberige kledder op de weg. Gelukkig hebben wij de foto’s nog!

Frank